บล็อกสกรีนคมชัด เริ่มจากฟิล์มถ่ายบล็อกที่ดำทึบ

บล็อกสกรีนที่ดีต้องมีขอบลายตรง รูเปิดครบ และไม่มีคราบกาวอัดค้างอยู่ในรายละเอียดเล็ก จุดเริ่มต้นของผลลัพธ์นี้ไม่ใช่เวลาเปิดไฟเพียงอย่างเดียว แต่รวมถึงคุณภาพของฟิล์มที่วางอยู่บนบล็อกด้วย

ระหว่างฉายแสง พื้นที่ใสของฟิล์มปล่อยให้แสงผ่านไปทำให้กาวอัดแข็งตัว ส่วนพื้นที่ดำต้องกั้นแสงไว้เพื่อให้ล้างออกเป็นรูสกรีน

หากพื้นที่ดำยังมีแสงลอด กาวอัดใต้ลายจะโดนแสงบางส่วน ผลที่ตามมาคือล้างลายยาก เส้นเล็กไม่เปิด หรือต้องถ่ายบล็อกใหม่

บทความนี้อธิบายวิธีดูฟิล์มถ่ายบล็อกก่อนเปิดไฟ อาการเสียที่สัมพันธ์กับฟิล์ม และการวางระบบพิมพ์ฟิล์มใช้เองในร้าน โดยเน้นผลต่อบล็อกสกรีนมากกว่ารายละเอียดตัวเครื่องแต่ละรุ่น

บล็อกสกรีนคมดูจากอะไร

คำว่า “คม” ในงานซิลค์สกรีนไม่ได้หมายถึงขอบลายดูชัดด้วยตาเปล่าเท่านั้น บล็อกที่พร้อมพิมพ์ต้องเปิดรายละเอียดตามไฟล์จริง เส้นตรงไม่บวม มุมตัวอักษรไม่มน และช่องว่างในตัวอักษรขนาดเล็กไม่ตัน

เมื่อปาดหมึกแล้วลายจึงไม่หนากว่าต้นฉบับและไม่ขาดเป็นช่วง

สำหรับงานหลายสี ตำแหน่งของลายบนฟิล์มแต่ละสีต้องสัมพันธ์กันด้วย หากขนาดคลาดหรือฟิล์มยืดเสียรูป แม้แต่ละบล็อกจะเปิดลายครบ เมื่อนำมาพิมพ์ซ้อนสีก็ยังเหลื่อมได้ ร้านจึงควรตรวจทั้งความดำ รายละเอียด และขนาดของฟิล์มก่อนเริ่มถ่ายบล็อก

คุณภาพบล็อกยังขึ้นอยู่กับความตึงของผ้า การเคลือบและอบกาวอัด ระยะห่างจากหลอดไฟ เวลาฉายแสง แรงดันน้ำ และการแนบฟิล์มกับบล็อก แต่ฟิล์มเป็นต้นทางที่ตรวจได้ก่อน หากต้นฉบับกั้นแสงไม่ได้ การเพิ่มหรือลดเวลาเปิดไฟอย่างเดียวมักแก้ปัญหาไม่ตรงจุด

ทำไมฟิล์มถ่ายบล็อกจึงเป็นตัวตัดสินคุณภาพ

ต้นฉบับที่ร้านใช้ทำบล็อกสกรีน

ร้านสกรีนเคยใช้ต้นฉบับหลายแบบสำหรับถ่ายบล็อก ทั้งกระดาษไข งานพิมพ์เลเซอร์บนแผ่นใส และฟิล์มที่สั่งพิมพ์จากภายนอก ข้อจำกัดที่พบบ่อยของวิธีเดิมคือความดำไม่สม่ำเสมอทั่วแผ่นและเส้นเล็กไม่คงรูป

เมื่อนำไปฉายแสงจึงต้องเดาเวลาเปิดไฟใหม่แทบทุกครั้ง

ฟิล์มอิงก์เจ็ตที่พิมพ์ด้วยหมึกและค่าตั้งสำหรับงานฟิล์มโดยเฉพาะทำให้พื้นที่ดำสม่ำเสมอกว่า และควบคุมผลซ้ำได้เมื่อบันทึกค่าที่ใช้ไว้ ประเด็นสำคัญไม่ได้อยู่ที่ยี่ห้อของต้นฉบับ แต่อยู่ที่ว่าแผ่นนั้นกั้นแสงของชุดฉายแสงที่ร้านใช้อยู่ได้จริงหรือไม่

พื้นที่ดำต้องกั้นแสงได้จริง

สีดำที่ดูเข้มบนโต๊ะทำงานอาจยังไม่ทึบเมื่อวางบนโต๊ะไฟ วิธีดูที่ตรงกับการใช้งานคือส่องแสงผ่านฟิล์ม หากมองเห็นแสงลอดในพื้นที่ดำเป็นปื้นหรือเห็นแนวพิมพ์เป็นเส้น กาวอัดใต้บริเวณนั้นมีโอกาสรับแสงมากเกินไป

อาการที่พบในห้องล้างคือพื้นที่ซึ่งควรเปิดกลับล้างไม่ออกทั้งหมด บางส่วนเปิด บางส่วนยังมีเยื่อกาวบาง ๆ ปิดอยู่ เมื่อเพิ่มแรงฉีดน้ำ เส้นเล็กหรือขอบลายรอบข้างอาจหลุดตามไปด้วย

ปัญหานี้ทำให้ช่างเข้าใจผิดว่าเคลือบกาวหนาเกินไป ทั้งที่ต้นเหตุอาจอยู่ที่ความทึบของฟิล์ม

เส้นเล็กต้องต่อเนื่องตั้งแต่ไฟล์ถึงฟิล์ม

ความละเอียดของไฟล์อย่างเดียวไม่รับประกันว่าบล็อกจะเก็บรายละเอียดได้ หัวพิมพ์ สภาพหัวฉีด การตั้งค่า RIP ผิวรับหมึกของฟิล์ม และทิศทางการวางงานล้วนมีผล หากเส้นบนฟิล์มขาดหนึ่งช่วง บล็อกที่ถ่ายออกมาก็ขาดตามนั้น

จุดที่ควรตรวจเป็นพิเศษคือตัวอักษรขนาดเล็ก เส้นกรอบบาง มุมแหลม เม็ดสกรีน และช่องไฟแคบ เปิดไฟล์ดูที่กำลังขยายสูงก่อน แล้วตรวจฟิล์มจริงซ้ำอีกครั้ง อย่าตัดสินจากภาพรวมทั้งแผ่นเพียงอย่างเดียว

หมึกต้องลงสม่ำเสมอทั้งแผ่น

พื้นที่ดำขนาดใหญ่ต้องไม่มีแถบจางจากหัวฉีดขาดหรือการป้อนวัสดุไม่สม่ำเสมอ ส่วนเส้นเล็กต้องไม่บวมจนช่องว่างหาย การควบคุมปริมาณหมึกจึงต้องหาจุดที่ดำพอโดยไม่ทำให้หมึกไหลรวมกัน

ซอฟต์แวร์ RIP ใช้กำหนดปริมาณหมึกและโหมดพิมพ์ให้เหมาะกับฟิล์มได้ละเอียดกว่าไดรเวอร์ทั่วไป เมื่อได้ค่าที่ผ่านการทดสอบแล้วควรบันทึกเป็นชุดตั้งค่าเดิม เพื่อให้งานซ้ำออกมาใกล้เคียงกันและลดการปรับแบบลองผิดลองถูกทุกครั้ง

อาการที่บอกว่าฟิล์มอาจเป็นต้นเหตุ

เมื่อบล็อกออกมาไม่ดี ช่างควรแยกอาการก่อนแก้ค่าเครื่องฉายแสง อาการต่อไปนี้มักเกี่ยวข้องกับความดำ ความคม หรือสภาพผิวของฟิล์ม

• พื้นที่ลายล้างออกยากทั้งที่กาวอัดรอบนอกแข็งตัวตามปกติ
• มีเยื่อกาวบาง ๆ ค้างในรูสกรีน โดยเฉพาะพื้นที่ดำขนาดใหญ่
• ตัวอักษรเล็กเปิดไม่ครบ ช่องในตัวอักษรตัน หรือปลายเส้นหาย
• ขอบลายฟุ้ง บวม หรือมีเงาซ้อนจากฟิล์มแนบกับบล็อกไม่สนิท
• พื้นที่ดำบนฟิล์มมีแถบจาง จุดขาว หรือรอยขีดที่มองเห็นได้เมื่อส่องไฟ
• บล็อกของไฟล์เดียวกันให้ผลไม่เหมือนกัน ทั้งที่ใช้กาวอัดและเวลาเปิดไฟชุดเดิม

อาการเหล่านี้ไม่ได้ยืนยันว่าฟิล์มเป็นสาเหตุทุกครั้ง จึงต้องตรวจร่วมกับการเคลือบกาว ความแห้งของบล็อก ความแนบสนิท และสภาพหลอดไฟ วิธีที่เร็วคือเริ่มจากชิ้นส่วนที่มองเห็นและทดสอบได้ก่อน แล้วจึงเปลี่ยนตัวแปรทีละอย่าง

วิธีตรวจฟิล์มก่อนนำไปถ่ายบล็อกสกรีน

ส่องพื้นที่ดำกับแสงจากด้านหลัง

วางฟิล์มบนโต๊ะไฟหรือยกส่องกับแหล่งแสงที่สม่ำเสมอ ตรวจทั้งพื้นที่ทึบและขอบลาย พื้นที่ดำควรต่อเนื่อง ไม่มีแนวพาด จุดใส หรือรอยถลอก หากพบเพียงจุดเดียวในตำแหน่งสำคัญ จุดนั้นสามารถกลายเป็นตำหนิบนบล็อกได้

ควรตรวจฟิล์มหลังหมึกแห้งแล้ว เพราะหมึกที่ยังไม่แห้งสนิทอาจดูดำกว่าสภาพจริง การจับฟิล์มต้องหลีกเลี่ยงการถูด้านที่มีหมึก โดยเฉพาะฟิล์มซึ่งเพิ่งออกจากเครื่อง

ตรวจรายละเอียดที่ขนาดใช้งานจริง

เปิดไฟล์ที่ขนาด 100% แล้วเทียบกับฟิล์ม ตรวจตัวอักษรเล็ก เส้นบาง และช่องว่างแคบด้วยแว่นขยาย หากฟิล์มทำให้เส้นหนากว่าไฟล์จนช่องปิด ต้องลดปริมาณหมึกหรือเปลี่ยนโหมดพิมพ์ หากเส้นขาดเป็นจังหวะควรตรวจหัวฉีดก่อนพิมพ์ใหม่

งานแยกสีควรมีเครื่องหมายจัดตำแหน่งที่มองเห็นชัดและอยู่ตำแหน่งเดียวกันทุกสี วัดขนาดระหว่างจุดอ้างอิงของแต่ละแผ่นด้วย ไม่ควรรอจนขึ้นบล็อกครบทุกสีแล้วจึงพบว่าฟิล์มชุดหนึ่งคลาดจากชุดอื่น

ทำแถบทดสอบก่อนใช้กับงานจริง

ร้านที่เปลี่ยนหมึก เปลี่ยนฟิล์ม เปลี่ยนกาวอัด หรือเปลี่ยนแหล่งฉายแสงควรทำแถบทดสอบใหม่ ใช้ลายที่มีพื้นที่ดำ เส้นเล็ก ตัวอักษร และช่องว่างหลายขนาดในแผ่นเดียว จะเห็นได้ว่าค่าพิมพ์กับเวลาฉายแสงชุดนั้นรักษารายละเอียดได้เพียงใด

ไม่มีเวลาเปิดไฟตัวเลขเดียวที่ใช้ได้กับทุกห้องถ่ายบล็อก ความเข้มหลอด ระยะฉาย จำนวนชั้นกาว สีของผ้าสกรีน และชนิดกาวต่างกัน การบันทึกผลทดสอบของร้านตัวเองจึงมีประโยชน์กว่าการคัดลอกเวลาจากร้านอื่น

เช็กการแนบฟิล์มกับหน้าบล็อก

ก่อนเปิดไฟต้องดูว่าด้านลายของฟิล์มอยู่ชิดกาวอัดตามกระบวนการที่ร้านใช้ และไม่มีฝุ่นหรือเศษวัสดุคั่นอยู่ หากฟิล์มห่างจากผิวบล็อก แสงจะกระจายใต้ขอบดำ ทำให้เส้นบวมและมุมไม่คม แม้ตัวฟิล์มจะดำทึบเพียงพอก็ตาม

ลำดับงานจากไฟล์ไปถึงบล็อก

เวิร์กโฟลว์ที่ชัดเจนช่วยลดการย้อนกลับไปแก้หลายจุดพร้อมกัน ร้านสามารถใช้ลำดับต่อไปนี้เป็นรายการตรวจประจำงานได้

1. ตรวจขนาดจริง จำนวนสี ทิศทางภาพ และตำแหน่งเครื่องหมายจัดบล็อกในไฟล์
2. แยกสีและตรวจเส้นเล็ก ช่องว่าง และพื้นที่ดำที่อาจปิดตันเมื่อพิมพ์
3. ตรวจหัวฉีดและสภาพฟิล์มก่อนสั่งงาน โดยเลือกด้านรับหมึกให้ถูกต้อง
4. เลือกค่าพิมพ์ใน RIP ที่ผ่านการทดสอบกับฟิล์มและหมึกชุดปัจจุบัน
5. พักฟิล์มให้หมึกแห้ง แล้วส่องตรวจความดำ รอยขาด และขนาดอีกครั้ง
6. วางฟิล์มให้แนบกับบล็อก ใช้เวลาฉายแสงตามผลทดสอบของกาวอัดชุดนั้น
7. ล้างลาย ตรวจรูเปิด และจดผลไว้ก่อนนำบล็อกไปพิมพ์จริง

ไฟล์จาก Adobe Photoshop หรือ Adobe Illustrator สามารถนำเข้า RIP ได้ตามรูปแบบที่ซอฟต์แวร์รองรับ ก่อนส่งพิมพ์ควรตรวจว่าโปรแกรมไม่ได้ปรับขนาดอัตโนมัติ และเส้นที่ต้องการเก็บยังอยู่ครบหลังแปลงไฟล์

การบันทึกชื่อฟิล์ม ชนิดหมึก ค่าพิมพ์ กาวอัด และเวลาฉายแสงไว้กับใบงานช่วยตามสาเหตุได้ง่าย เมื่องานเดิมกลับมาผลิตซ้ำ ร้านไม่ต้องเริ่มตั้งค่าใหม่ทั้งหมด และรู้ว่าควรหยิบฟิล์มเก่ามาตรวจตรงจุดใดก่อนใช้

หน้ากว้าง 24 นิ้วเหมาะกับงานแบบใด

หน้ากว้างสูงสุด 24 นิ้ว หรือประมาณ 61 ซม. รองรับลายหน้าอก ลายหลัง และงานที่ต้องจัดหลายชิ้นบนฟิล์มเดียว การใช้พื้นที่ให้คุ้มไม่ได้หมายถึงวางลายชิดกันมากที่สุด ต้องเหลือระยะสำหรับตัด จับฟิล์ม และวางเครื่องหมายจัดตำแหน่งด้วย

ฟิล์มแบบแผ่น A3-A4 เหมาะกับงานชิ้นเล็ก งานแก้ และการทดสอบ ส่วนฟิล์มแบบม้วนเหมาะกับงานยาวหรือการจัดหลายลายต่อเนื่อง ระบบ Auto Cutter ตัดวัสดุหลังพิมพ์ได้ แต่ผู้ใช้ยังต้องตรวจว่าฟิล์มแห้งและไม่มีรอยพับก่อนนำไปวางบนบล็อก

งานหลายสีควรจัดฟิล์มทุกสีในเงื่อนไขเดียวกัน หากบางสีพิมพ์คนละวัสดุหรือคนละค่าป้อนกระดาษ ขนาดอาจคลาดกันเล็กน้อยจนเห็นผลตอนตั้งบล็อก การพิมพ์ชุดเดียวกันต่อเนื่องช่วยลดตัวแปรส่วนนี้

จากส่งฟิล์มข้างนอกมาพิมพ์ใช้เองในร้าน

การส่งฟิล์มให้ร้านภายนอกยังเหมาะกับผู้ที่มีงานไม่สม่ำเสมอ หรือยังไม่มีคนดูแลไฟล์และอุปกรณ์ ข้อจำกัดมักเกิดเมื่อมีงานแก้ งานเร่ง หรือจำเป็นต้องลองหลายขนาด เพราะต้องรอรอบพิมพ์และการรับส่งทุกครั้ง

ร้านที่พิมพ์ใช้เองควบคุมเวลาและตรวจฟิล์มก่อนเข้าห้องถ่ายบล็อกได้ทันที หากพบเส้นขาดหรือความดำไม่พอ สามารถแก้ค่าและพิมพ์ใหม่โดยไม่ต้องส่งไฟล์กลับไปมา

แต่การมีอุปกรณ์ในร้านเพิ่มงานดูแลหัวพิมพ์ การควบคุมฝุ่น และการเก็บวัสดุ จึงต้องมีผู้รับผิดชอบชัดเจน

ก่อนตัดสินใจควรจดค่าใช้จ่ายจริงของร้านอย่างน้อยหนึ่งช่วงการผลิต แยกค่าพิมพ์ภายนอก ค่าส่ง เวลาเดินทาง จำนวนงานแก้ และจำนวนฟิล์มที่ต้องพิมพ์ซ้ำ อย่าใช้เฉพาะราคาต่อแผ่น เพราะต้นทุนจากการรอและการถ่ายบล็อกใหม่อาจสูงกว่าค่าฟิล์มเอง

• งานเข้าต่อเนื่องและมีการแก้ไฟล์ระหว่างวัน
• รับงานเร่งที่รอรอบพิมพ์ภายนอกไม่ได้
• ใช้ฟิล์มขนาดใหญ่หรือฟิล์มหลายสีเป็นประจำ
• มีพื้นที่สะอาดแยกจากจุดล้างบล็อก
• มีผู้ดูแลการทดสอบหัวฉีด หมึก และค่าพิมพ์ใน RIP

หากร้านยังไม่เข้าเงื่อนไขเหล่านี้ การส่งพิมพ์ภายนอกอาจเหมาะกว่าในช่วงแรก ส่วนร้านที่มีงานซ้ำมากควรเปรียบเทียบจากจำนวนฟิล์มเสียและจำนวนบล็อกที่ต้องถ่ายใหม่ ไม่ควรสรุปความคุ้มจากราคาตัวเครื่องเพียงตัวเลขเดียว

ข้อมูลทางเทคนิคที่เกี่ยวกับการทำงานในร้าน

ข้อมูลต่อไปนี้รวมไว้เพื่อใช้ตรวจพื้นที่ติดตั้ง ขนาดงาน และเงื่อนไขก่อนสั่งซื้อ ไม่ควรใช้ความละเอียดหรือจำนวนหัวฉีดเป็นตัวตัดสินลำพัง ควรขอทดสอบไฟล์จริงและนำฟิล์มไปถ่ายกับบล็อกของร้านด้วย

ตัวเลข 2,400 x 1,200 dpi ระบุความละเอียดสูงสุดของระบบ แต่ผลบนฟิล์มยังขึ้นกับโหมดพิมพ์ ชนิดฟิล์ม หมึก ไฟล์ และสภาพหัวฉีด เช่นเดียวกับพื้นที่ดำที่ทึบพอ ต้องเกิดจากการตั้งค่าที่เหมาะกับวัสดุ ไม่ใช่การเพิ่มความละเอียดเพียงอย่างเดียว

การเก็บฟิล์มและจัดพื้นที่ทำงาน

เก็บฟิล์มให้พร้อมใช้ซ้ำ

ฟิล์มกันน้ำที่เข้ากับหมึกสามารถเก็บไว้ถ่ายบล็อกซ้ำได้ เหมาะกับลายประจำหรืองานที่กลับมาผลิตเป็นรอบ ก่อนเก็บต้องรอให้หมึกแห้ง วางแผ่นคั่น และใส่ซองที่ไม่มีฝุ่น ไม่ควรม้วนแน่นหรือวางของหนักทับจนเกิดรอยพับ

เขียนชื่องาน สี วันที่พิมพ์ และค่าพิมพ์ไว้ที่ซองแทนการเขียนทับบริเวณลาย ก่อนนำกลับมาใช้ให้ส่องไฟตรวจรอยขีด รอยหมึกหลุด และการยืดตัวของวัสดุอีกครั้ง ฟิล์มเก่าที่ดูปกติด้วยตาอาจมีตำหนิเล็กซึ่งเห็นชัดเมื่อมีแสงจากด้านหลัง

แยกพื้นที่พิมพ์ออกจากจุดล้างบล็อก

เครื่องควรอยู่ในพื้นที่สะอาดและไม่มีแสงแดดส่องตรง หลีกเลี่ยงจุดที่มีละอองน้ำ ละอองสารเคมี และฝุ่นจากผ้าหรือการผลิต พื้นที่ล้างบล็อกมีความชื้นสูงและมีโอกาสกระเด็น จึงไม่ควรตั้งอุปกรณ์พิมพ์ไว้ติดกันแม้จะช่วยลดระยะเดินก็ตาม

สภาพใช้งานที่ระบุคืออุณหภูมิ 10-35 องศาเซลเซียส และความชื้น 20-80% RH โดยไม่มีการควบแน่น หากย้ายวัสดุจากห้องเย็นมาพื้นที่ร้อนชื้น ควรรอให้วัสดุปรับสภาพก่อนเปิดใช้งาน เพื่อลดความชื้นบนผิวฟิล์ม

ร้านที่ไม่ได้พิมพ์ทุกวันควรกำหนดรอบตรวจหัวฉีดและทำความสะอาดตามคู่มือ อย่ารอจนมีงานเร่งแล้วจึงเปิดเครื่อง เพราะเส้นขาดหนึ่งแนวอาจทำให้ต้องทิ้งฟิล์มทั้งแผ่นและเลื่อนเวลาถ่ายบล็อก

ก่อนตัดสินใจควรทดสอบอะไร

การดูตัวอย่างพื้นที่ดำขนาดใหญ่เพียงอย่างเดียวไม่พอ ควรส่งไฟล์ที่ใกล้กับงานยากที่สุดของร้าน เช่น ตัวอักษรเล็ก เส้นบาง มุมแหลม และพื้นที่ทึบในแผ่นเดียว แล้วนำฟิล์มตัวอย่างกลับไปถ่ายบล็อกด้วยกาวอัดและเครื่องฉายแสงที่ใช้อยู่จริง

• ส่องดูความทึบของพื้นที่ดำและความสม่ำเสมอตลอดหน้ากว้าง
• ตรวจเส้นบาง ช่องในตัวอักษร และขอบลายด้วยแว่นขยาย
• วัดขนาดจากจุดอ้างอิงในไฟล์ถึงฟิล์มจริง
• ทดลองล้างบล็อกและดูว่ารายละเอียดเปิดโดยไม่ต้องใช้แรงน้ำเกินปกติ
• ตรวจเวอร์ชัน Windows หรือ macOS ที่รองรับ รวมถึงการทำงานของ RIP
• ถามรายการหมึก ฟิล์ม ขาตั้ง แกนม้วน และอุปกรณ์ที่รวมอยู่ในราคา 69,000 บาท
• อ่านเงื่อนไขรับประกัน 1 ปี และขอบเขตบริการติดตั้งกับอบรมก่อนนัดส่งเครื่อง

ผลทดสอบควรตัดสินจากบล็อกที่ล้างเสร็จและงานพิมพ์ทดลอง ไม่ใช่ดูภาพบนหน้าจอหรือฟิล์มอย่างเดียว หากบล็อกเปิดง่ายแต่เส้นบวม ต้องย้อนตรวจการแนบฟิล์มและเวลาเปิดไฟ หากฟิล์มมีแสงลอดตั้งแต่ก่อนถ่าย ควรแก้ค่าพิมพ์ก่อนปรับขั้นตอนอื่น

คำถามที่ร้านสกรีนมักถาม

Q : ฟิล์มดำแค่ไหนจึงถ่ายบล็อกสกรีนได้?

ฟิล์มต้องดำพอที่จะกั้นแสงของชุดฉายแสงที่ร้านใช้อยู่จริง การดูด้วยตาเปล่าบนโต๊ะไม่พอ ควรส่องจากด้านหลังและทดลองกับแถบทดสอบ หากพื้นที่ใต้ลายดำล้างออกครบ ขณะที่ส่วนรับแสงแข็งตัวดี แสดงว่าความดำกับเวลาฉายแสงทำงานร่วมกันได้เหมาะสม

Q : ฟิล์มซ้อนสองแผ่นแก้ปัญหาแสงลอดได้หรือไม่?

การซ้อนช่วยเพิ่มความทึบได้ในบางกรณี แต่ทำให้จัดตำแหน่งยากและเพิ่มระยะห่างระหว่างลายกับกาวอัด หากสองแผ่นเหลื่อมกันเพียงเล็กน้อย ขอบลายจะหนาหรือเกิดเงาซ้อน วิธีที่ควบคุมงานซ้ำได้ดีกว่าคือปรับหมึก ฟิล์ม และค่า RIP ให้แผ่นเดียวกั้นแสงได้

Q : ตัวอักษรเล็กไม่เปิด เกิดจากฟิล์มหรือเวลาฉายแสง?

เกิดได้จากทั้งสองส่วน เริ่มจากตรวจว่าช่องในตัวอักษรมีอยู่ครบและดำทึบบนฟิล์มหรือไม่ จากนั้นดูการแนบกับบล็อก หากฟิล์มถูกต้องจึงทดสอบเวลาเปิดไฟ ความหนากาว และแรงล้าง การเปลี่ยนหลายค่าพร้อมกันจะทำให้ตามสาเหตุยาก

Q : ควรใช้ฟิล์มแบบม้วนหรือแบบแผ่น?

แบบแผ่น A3-A4 เหมาะกับงานเล็ก งานแก้ และแถบทดสอบ เพราะหยิบใช้สะดวกและเหลือเศษน้อย แบบม้วนเหมาะกับงานขนาดใหญ่ งานยาว และการจัดหลายลายในรอบเดียว ควรเลือกจากขนาดงานจริง ไม่จำเป็นต้องใช้แบบม้วนกับทุกงานเพียงเพราะเครื่องรองรับ

Q : ซอฟต์แวร์ RIP จำเป็นกับงานถ่ายบล็อกสกรีนหรือไม่?

RIP มีประโยชน์เมื่อร้านต้องควบคุมปริมาณหมึกดำ โหมดพิมพ์ และการจัดวางงานให้คงที่ ไดรเวอร์ทั่วไปอาจพิมพ์ภาพได้ แต่ไม่ได้ออกแบบมาเพื่อควบคุมความทึบของฟิล์มโดยตรง หลังตั้งค่า RIP แล้วต้องตรวจฟิล์มและถ่ายแถบทดสอบเพื่อยืนยันผลอยู่เสมอ

Q : ฟิล์มกันน้ำเก็บไว้ถ่ายบล็อกซ้ำได้นานหรือไม่?

ระยะใช้งานขึ้นอยู่กับชนิดฟิล์ม หมึก วิธีเก็บ ความร้อน ความชื้น และการขูดขีด จึงไม่ควรกำหนดอายุเป็นตัวเลขเดียว ก่อนใช้ซ้ำให้ส่องไฟตรวจความดำและวัดขนาดอีกครั้ง หากมีรอยพับ รอยหมึกหลุด หรือแผ่นเสียรูป ควรพิมพ์ใหม่

Q : ร้านขนาดเล็กควรพิมพ์ฟิล์มเองเมื่อใด?

ควรพิจารณาเมื่อมีงานต่อเนื่อง มีงานแก้หรืองานเร่งบ่อย และมีคนรับผิดชอบดูแลอุปกรณ์ ร้านควรรวมค่ารับส่ง เวลารอ และจำนวนบล็อกที่ต้องถ่ายใหม่ไว้ในการคำนวณด้วย หากมีงานเพียงบางช่วงและไม่มีพื้นที่สะอาด การส่งฟิล์มภายนอกอาจยังเหมาะกว่า

สรุป

บล็อกสกรีนที่เปิดลายครบเริ่มจากฟิล์มซึ่งดำทึบ เส้นต่อเนื่อง และมีขนาดตรงกับไฟล์ เมื่อฟิล์มอ่อน แสงจะลอดไปทำให้กาวอัดใต้ลายแข็งบางส่วน เกิดอาการล้างยาก ตัวอักษรเล็กไม่เปิด และต้องถ่ายบล็อกใหม่

การส่องฟิล์ม ตรวจรายละเอียด และทำแถบทดสอบจึงควรอยู่ในขั้นตอนประจำของร้าน

ร้านที่ส่งฟิล์มภายนอกควรพิจารณาพิมพ์ใช้เองจากปริมาณงานจริง จำนวนงานแก้ เวลารอ และความพร้อมในการดูแลเครื่อง ไม่ควรตัดสินจากความละเอียดหรือราคาเพียงอย่างเดียว ควรทดลองด้วยไฟล์ของร้านแล้วนำฟิล์มไปถ่ายกับบล็อกจริงก่อน

ราคา ชุดอุปกรณ์ และเงื่อนไขของเครื่องที่ใช้ผลิตฟิล์มขนาดนี้อยู่ในหน้ารายละเอียด Film Print 24 นิ้ว ร้านที่กำลังเทียบเครื่องหน้ากว้างเท่ากันสามารถอ่านข้อมูล Epson SureColor SC-T3130X สำหรับงานฟิล์มดำ ประกอบ ส่วนรายการที่รวมอยู่ในชุดขายดูได้จากหน้าชุดผลิตฟิล์มงานสกรีนหน้ากว้าง 24 นิ้ว

เว็บไซต์นี้รับข้อมูลลูกค้าและให้คำแนะนำผ่าน LINE ไม่มีระบบชำระเงินหน้าเว็บ สามารถส่งไฟล์ตัวอย่าง ขนาดฟิล์ม และปัญหาที่พบจากการถ่ายบล็อกเพื่อนัดทดลองพิมพ์ได้ที่ โทร. 083-764-2255 และ 083-848-9111, LINE: @599xvixd